Wakacje powoli i nieuchronnie odchodzą w zapomnienie. Natrzaskałam mnóstwo zdjęć, więc tak łatwo nie dadzą o sobie zapomnieć. Spojrzę na nie za jakiś czas, z lekkim rozrzewnieniem. W sumie oprócz „wybranego” urlopu to będzie jedyny dowód, że gdzieś byłam. Opalenizna nie podkręcana wizytami w solarium odejdzie w bladą dal :) A teraz praca. Nie narzekam. Dobrze, że jest. Jest jednak rzecz, której nie jestem w stanie pojąć. Otóż będąc w górach o godzinie 6.00 stałam praktycznie na baczność, wyspana, wypoczęta, gotowa do wyjścia na szlak. Żaden wredny budzik mnie nie budził (chyba jedynie ten wewnętrzny). Natomiast wstawanie do pracy o wczesnej porze, to masakra. Nie napiszę jak nazywam ten marudzący budzik :D Teraz trzeba się mobilizować, by zamiast oglądać zapierające dech w piersiach widoki, oglądać tabelki w arkuszu kalkulacyjnymi i niemiłą dla moich oczu facjatę wspó...